Pszenica i chwast

 Łany się srebrem rozciągały

od ziemi krańców do mórz brzegów,
wichry się w kłosy wczesywały,
jak w grzywy końskie w pełnym biegu.

Nocami łany księżycowe
spijały srebro z gwiazdek jasnych,
na pole wyszedł wrogi człowiek
i. . . między zboże posiał chwasty!

Rankiem zalękli się rolnicy,
gdy zobaczyli, co się stało,
że kąkol rośnie wśród pszenicy
wyjaławiając glebę całą.

Słudzy pytali gospodarza:
— Chcesz, byśmy poszli i zebrali
pszenicę? Ona teraz słaba…
Chcesz, byśmy z pola chwast wyrwali?

A Pan im odrzekł: — Nie czas jeszcze!
Niech rośnie wszystko aż do żniwa,
niech wichry wyją, płaczą deszcze,
niech kąkol w zbożu się ukrywa.

Dziś jeszcze chwastu żąć nie mogę,
aby nie zniszczyć dobrych zbiorów…
Lecz kiedyś kąkol wrzucę w ogień,
już nie podniesie się z popiołu!

Nasz świat jest właśnie taką rolą,
wróg-diabeł chwastem ją kaleczy,
ludzie to kłosy z wolną wolą,
które zasiewał Syn Człowieczy.

Nadejdą ostateczne lata,
przylecą żeńcy-aniołowie
powiążą w snopki chwasty świata
i grzeszny kąkol strawi ogień.
………………………….
………………………….
Kłosem jest każdy żywy człowiek!
Anioły już godziny liczą…
Musisz swym życiem dać odpowiedź:
kąkolem byłeś… czy pszenicą

/Lusia Ogińska/

Cierpliwość

 Niecierpliwość to cecha wspólna wszystkim ludziom niezależnie od epoki historycznej. Nam zniecierpliwionym Izajasz przypomina, że choć na spełnienie się Bożych obietnic trzeba sporo czekać, to jednak spełnią się one, bo Słowo Boga jest skuteczne.

Cierpliwości! Słowo, które wychodzi z ust Boga, nie wraca do Niego bezowocne.

Odkupiciel wlewa w serca cierpliwość i łaskę postrzegania spraw Jego oczyma. Rozszerza horyzont i pokazuje, że wszystko jest w Jego ręku, poddane Jego siewowi i mocy.

Pragnie zapewnić o swej miłości i pokazać, że już niedługo to ziarno zasiane przez Niego osobiście, wyda owoc.

Cichość

Czym jest cichość? Według św. Tomasza z Akwinu, cichość, czyli łagodność, to cnota, która mieszka tylko w duszy prawdziwie szlachetnej. Ten, co ją posiada, wyższy jest ponad wszelkie zniewagi i obelgi, i w tej samej chwili, nawet gdy bywa znieważany, jest całkiem spokojny; nigdy nie traci pogody i spokoju duszy.

Iść za Nim

 Gdy dostajesz krzyż na ramiona, masz wrażenie, jakby świat wokół się walił.

Wszystko widzisz w czarnych kolorach pesymizmu. Wykorzystaj tę chwilę zniechęcenia, czas, kiedy jak nigdy dotąd czujesz potrzebę, by zwrócić się do kogoś o pomoc, i skieruj się tylko ku Bogu.

O mój Jezu, udziel nam choć trochę świętej pokory, miłości miłosiernej, łagodności, miłości do poświęcenia, tak byśmy mogli iść za Tobą z krzyżem na  ramionach, kochając Cię prawdziwie.

/sł. Boży ks. Dolindo Ruotolo/

Łagodność

 Łagodność trzeba ćwiczyć w chwilach, kiedy najbardziej drgają nam nerwy, kiedy najbardziej daje się we znaki nasza nieszczęsna ludzka natura, kiedy krew aż buzuje w żyłach. 

Łagodność jest zawsze owocem pokory.

Jeśli będziemy uważać się za tego, kim jesteśmy, a więc za marne istoty, wtedy wszelkie obelgi przyjmiemy jako zasłużone. Nawet kiedy będą one niesprawiedliwe! .

Ktoś wyzywa nas na przykład od kłamców - jeśli w danej chwili nie powiedziałeś kłamstwa, ileż innych padło z twoich ust?

Dobry Jezus milczał w czasie Męki. Przez swoją nnieskończoną miłość.  Milczał, gdyż biorąc na siebie nasze grzechy, czuł, że zasługują na policzkowanie, plucie, bicie, ciernie i na Krzyż! Oto przykład dla nas!

/sł. Boży ks. DolindoRuotolo/

Za darmo

Nie mogę czynić wielkich cudów, ale z Bożą pomocą mogę wypełnić Jego polecenie, by darmo przekazać to, co darmo otrzymałem (por. Mt 10, 8): Jego miłość. 

I choć czasami medal się w międzyczasie odwraca i mam wrażenie, że wszystko robię na próżno, nie mogę się zniechęcać. 

Druga strona medalu jest ostatecznie silniejsza: ponieważ jestem bezpieczny w Bożej łasce i miłości, moje wysiłki nie mogą pójść na marne.

Serce Boga

 Serce Boga jest większe od naszego serca. 

Jego wielkość, wrażliwość, miłość odbiegają od miar, jakie stosuje człowiek względem bliźniego. 

Ludzka wyrozumiałość ma się nijak do wyrozumiałości, jaką posiada Bóg dla nas. On wszystko przewyższa, co ludzkie. 

Prorok Izajasz przypomni słowa Boga: „Myśli moje nie są myślami waszymi” (Iz 55,8) – a więc to, co myśli o nas Bóg jest dalece inne od tego, co sami o sobie myślimy. 

Choćbyśmy doznali niewiadomo jakich zranień, a nasze poczucie wartości leżało w gruzach, nie zmienia to naszej królewskiej tożsamości!