Trójjedyny Boże!

 Dzięki Ci, Boże, że raczyłeś objawić nam prawdę o Sobie, jedynym Bogu żyjącym w Trzech Osobach, 

Odwieczny, święty i wszechmogący jesteś, Boże Ojcze, Synu Boży i Duchu Święty.

Niech sławią Cię wszystkie narody, 

Boże w Trójcy jedyny. 

Dzięki Ci za wielką łaskę Twojej obecności.
Wierzę, że mieszkasz w nas 

przez łaskę uświęcającą, 

i że otrzymując życie Boże, 

zarazem i Ciebie przyjmujemy.
Jakże nas uszlachetniasz, 

uświęcasz i podnosisz w godności, sprawiając, że Twoim jesteśmy mieszkaniem.

Święty Boże, działaj w nas, 

prosimy z pokorą, podtrzymuj w nas pamięć i wiarę w Twoją obecność 

i dopomagaj, abyśmy w postępowaniu pamiętali o swej godności 

i chrześcijańskim życiem 

okazali wdzięczność za łaskę 

Twojego, Boże życia w nas.

Udzielaj nam, Boże Trójjedyny, 

również wielkiego daru wytrwania 

w dobrym do końca życia, 

a potem daj nam oglądać Ciebie 

twarzą w twarz, 

żyć z Tobą na wieki 

i cieszyć się nieskończonym przebywaniem z Tobą.     Amen.

 Tym, czym jest powietrze dla życia biologicznego, tym Duch Święty jest dla życia duchowego; i tak jak istnieje zanieczyszczenie atmosfery, zatruwające środowisko i żywe istoty, tak istnieje skażenie serca i ducha, które niszczy i zatruwa życie duchowe. 

Metafora gwałtownego wichru z Pięćdziesiątnicy nasuwa myśl o tym, jak cenną rzeczą jest oddychać czystym powietrzem – zarówno dla płuc, w sensie fizycznym, jak i dla serca, w sensie duchowym – zdrowym powietrzem ducha, którym jest miłość!

/Benedykt XVI/

Misja

Ja, Benedykt XVI, następca Papieża Jana Pawła II, proszę was:

Byście, stojąc na ziemi, wpatrywali się w niebo – w Tego, za którym od dwóch tysięcy lat podążają kolejne pokolenia żyjące na naszej ziemi, odnajdując w Nim ostateczny sens istnienia.

Proszę was, byście umocnieni wiarą w Boga, angażowali się żarliwie w umacnianie Jego Królestwa na ziemi – Królestwa dobra, sprawiedliwości, solidarności i miłosierdzia.

Proszę was, byście odważnie składali świadectwo Ewangelii przed dzisiejszym światem, niosąc nadzieję ubogim, cierpiącym, opuszczonym, zrozpaczonym, łaknącym wolności, prawdy i pokoju.

Proszę was, byście, czyniąc dobro bliźniemu i troszcząc się o dobro wspólne, świadczyli, że Bóg jest miłością.

Proszę was w końcu, byście skarbem wiary dzielili się z innymi narodami Europy i świata – również przez pamięć o waszym Rodaku, który jako Następca św. Piotra czynił to z niezwykłą mocą i skutecznością.

Proszę was: trwajcie mocni w wierze! Trwajcie mocni w nadziei! Trwajcie mocni w miłości!”.

Czas Paschalny

Czas Paschalny jest jak most, który ma swój początek w Zmartwychwstaniu Pana, a kończy się Pięćdziesiątnicą, czyli Zesłaniem Ducha Świętego. Na tym moście w jakiś sposób zarówno Jezus Chrystus jak i Duch Święty wyciągają w naszą stronę swoją obecność, moc i władzę.

Pascha rozpoczęła świętowanie Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa i sama w sobie jest źródłem wszelkiej naszej radości. Lecz aby ta radość była pełną i doskonałą w nas, potrzebujemy cudownego działania Ducha Świętego. 

Przyjdź Duchu Święty!

Oblicze Ojca

„Chrystus jest w Ojcu z natury swej boskości, my zaś jesteśmy w Chrystusie dzięki Jego narodzinom w ludzkim ciele, 

a On jest w nas dzięki komunii sakramentalnej. 

W ten sposób również my dochodzimy 

do jedności z Ojcem. 

Rzeczywiście bowiem Chrystus 

jest w Ojcu z racji tej samej natury, ponieważ został przez Niego zrodzony. Lecz w pewnym sensie my także, 

przez Chrystusa, jesteśmy w Ojcu 

z racji tej samej natury. 

On żyje dzięki Ojcu, 

my zaś żyjemy dzięki Jego człowieczeństwu”. 

/św. Hilary z Poitiers/

Głos Pasterza

Aby wędrować przez życie z Bogiem, trzeba znać Jego głos. Jakże ważna to umiejętność, aby pomiędzy tysiącem głosów dźwięczących na tym świecie nauczyć się rozpoznawać głos Boga, Dobrego Pasterza. Uchwycić ten głos Chrystusa, który rozbrzmiewa dziś w Kościele. Jakże ważne, aby w gąszczu tylu głosów docierających do nas wychwycić wołanie Boga, który pragnie naszego prawdziwego szczęścia i dobra.

Usłyszeć głos Boga, mimo, że jest tak bardzo zagłuszany przez różne obce dźwięki, bo i dziś nie brakuje głosów ewangelicznych złodziei i rozbójników.

Słowo Boże

 Warto się zastanowić, jakie miejsce 

w naszym życiu odgrywa Słowo Boże 

i Eucharystia. 

Kleofas i ów drugi, bez imienia uczeń, najpierw zostali rozpaleni przez słuchanie słowa, aby później móc Go rozpoznać przy „łamaniu chleba”. 

Może warto iść taką drogą poznania Boga – Słuchać słowa i karmić się Ciałem – a wszystko po to, aby On mógł w nas być.