Upomnienie z miłości

 Jezus, dając przykazanie nowe, przykazanie swoje, jak sam podkreślił, powiedział do apostołów, by bliźniego kochali nie tylko jak siebie, lecz jak On, Jezus, go umiłował, tak jak On go miłuje po wszystkie czasy...

Ach! Panie, wiem, że nie wymagasz niczego niemożliwego, znasz lepiej ode mnie moją słabość, niedoskonałość, wiesz dobrze, że nigdy nie potrafiłabym kochać tak jak Ty gdybyś Ty sam, mój Jezu, nie kochał ich również we mnie. Ty sam chcesz kochać we mnie tych wszystkich, których przykazujesz mi kochać.

/św. Teresa od Dz.J./

Niech się zaprze samego siebie

 Jeżeli się wyrzekasz - to tylko z miłości. Jeżeli się poświęcasz - to tylko dla dobra drugiego człowieka lub Bożej sprawy. 

Jeżeli skazujesz coś w sobie na obumarcie - to tylko po to, by tym bardziej żyć w Chrystusie.

Śmierć staje się wartością tylko w obliczu zmartwychwstania.

/Michel Quoist/

Skała

Z naszym człowieczeństwem jest jak z bryłą marmuru. Na poczatku swojej drogi jesteśmy taką nieokreśloną bryłą. A Bóg jest tym artystą, rzeźbiarzem, który wykuwa z tej bryły piękną figurę. 

Łatwo możemy to sobie wyobrazić, że dla powstania figury od kamienia musi odpaść bardzo wiele kawałków, także tych dużych których szkoda.  

Człowiek patrząc na to wykuwanie bardzo często się buntuje przeciwko woli artysty, który wie co robi i śmiało uderza w dłuto. 

 

Prośba

 Uczyń mnie, Panie, Boże mój, posłusznym bez oporu, ubogim bez przygnębienia, czystym bez zepsucia, cierpliwym bez szemrania, pokornym bez udawania, wesołym bez roztrzepania, poważnym bez przytłaczania, ruchliwym bez lekkomyślnosci, bojącym się Ciebie bez zwątpienia, szczerym bez dwoistości, czyniącym dobrze bez zarozumiałości, wpływającym na poprawę bliźniego bez wywyższania siebie, budującym go słowem i przykładem bez obłudy.

/św. Tomasz z Akwinu/

Dasz radę

Człowiek nieraz myśli sobie: Nie dam rady, nie podołam… Sam na pewno nie. Ale jeśli spróbujesz z Jezusem realizować swoją misję na ziemi, misję bycia ojcem, matką, spełniając się w konkretnym zawodzie, w momentach, w których brakuje sił; jeśli szukał będziesz tych sił w więzi i relacji z Bogiem, to będziesz mógł tak jak Jezus kroczyć po „tafli jeziora” twojego życia i żadne fale uderzające w twoją „łódź” nie będą dla ciebie straszne ani przerażające.

 Trudna i wymagająca codzienność nie przestanie stawiać wymagań, ale o wiele łatwiej będzie im sprostać. Wystarczy zawierzyć swoje życie Jezusowi, budując krok po kroku przyjaźń z Nim. Wystarczy zatrzymać się i starać się rozpoznać delikatne niczym szmer łagodnego powiewu (por. 1 Krl 19, 12) działanie Boga w naszym życiu.

 

Nakarmić

 „Powinniśmy być jak chleb, który dla wszystkich leży na stole, z którego każdy może kęs sobie ukroić, nakarmić się, jeżeli jest głodny”.

/św. Brat Albert/

Bóg każdego powołuje do rozdawania miłości. Każdy z nas, tak jak Jezus rozmnożył chleb, musi dla swoich bliskich rozmnożyć dobre uczynki i gesty miłości.

Modlitwa Salomona

Prosił o serce mądre i roztropne.  Jest to modlitwa na wszystkie czasy i na każde ludzkie życie. Modlitwa o serce mądre i roztropne, żeby człowiek znał wartość rzeczy, żeby nie płacił nigdy ewangeliczną perłą, ewangelicznym skarbem za jakiekolwiek wartości czasowe, za wartości cząstkowe, za to, co jest tylko złudzeniem, a zwłaszcza za to, co niesie w sobie cudzą krzywdę i cierpienie.

Dlatego każdy z nas winien często powtarzać Salomonową prośbę: Panie, daj mi serce mądre i roztropne.

/Sł.Boży bp Jan Pietraszko/