Wiara Jaira

"Wiara rodzi się ze słuchania Jezusa. Pozwala ono przejść od rozpaczy z powodu własnej bezsilności do otwarcia się na Jego moc.
Wiara jest siłą przezwyciężającą wszelki lęk i polega na całkowitym zawierzeniu Jezusowi i Jego słowu, nawet w obliczu śmierci.
Wiara, która nie wytrzymuje próby śmierci, na nic się przyda.
Jezus jest Panem, oblubieńcem człowieka, który jednoczy się z nim przekazując mu swoje życie.
Uczeń jest jak dziewczynka, która budzi się pod wpływem dotknięcia Oblubieńca."
                                                      /o. Silvano Fausti/

On zaś spał

"Czy Słowo przyniosło swój owoc : zaufanie, aby powierzyć swoje życie Temu, który śpi i znów ożywia się?
Wiara jest powierzeniem naszego życia, naszej śmierci i naszych lęków Panu życia, który troszczy się o nas właśnie poprzez swój sen.
Jezus ukazany jest w swym najgłębszym misterium: w nocy, gdy śpi, jest zasianym ziarnem, ukrytym światłem, spontaniczną siłą królestwa, małością ziarnka gorczycy. Ziarno jednak kiełkuje obumierając, światło błyszczy w ciemności, siła zwycięża przez spokój, małość staje się wielkim drzewem.
Doświadczymy tego dopiero przy Jego zbudzeniu się."
                                                            /o. Silvano Fausti/

Bliscy Jezusa

"Bliscy reprezentują nas wierzących, którzy musimy przejść od poznania i miłowania Jezusa według ciała do poznania i miłości według Ducha. Każdy kto jest w domu, ciągle doświadcza pokusy pojmania Jezusa odciągając Go od jego spraw, zamiast pozwolić pociągnąć się przez Niego.
Jezus pragnie, abyśmy byli z Nim, my zaś chcemy, aby On był z nami! Gott mit uns! Jakże radykalna zmiana wiary, która doprowadza do posługiwania się przez nas Jezusem, zamiast tego, by Mu służyć.
Jezus jest miłością i darem. Kto chce Go ująć, zabija Go.
Zawładnięcie jest bowiem przeciwieństwem dawania. Jak dawanie stanowi istotę Boga i źródło stworzenia, tak zawładnięcie jest praktyczną negacją Boga i źródłem rozkładu.
Bycie z Jezusem wymaga przejścia od myślenia ludzkiego do myślenia Bożego; jest to zwrot o 180°, przestawienie swego życia na Jego decyzje."
                                                                     /o. Silvano Fausti/

Jednego ducha

"Ojciec i Syn udzielający się człowiekowi tego właśnie pragnie, żeby człowiek był z Nimi jednego ducha, żeby na miarę swych możliwości, lecz według Boga widział świat i rzeczywistość, według Boga oceniał sens i wartość świata, wartość i sens życia, i w zgodzie z Bogiem dążył ku przyszłości, którą mu Bóg zaplanował.
A to jest trudna droga.
Tu właśnie Duch Święty, Pocieszyciel zesłany od Ojca, ucisza niepokój niepewności i bezradności. Wypełnia Bożą mądrością i umiejętnością te niepokojące luki i pomaga nam wypracować wizję świata zgodną z wizją Pana Boga.
Duch Święty jest tym, o którym Chrystus powiedział: 'On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, cokolwiek wam powiedziałem'."
                                                                       /ks bp Jan Pietraszko/
                                             

Niewidzialny

"Dobra Nowina o zbawieniu mówi o Chrystusie, który odszedł i niewidzialny wciąż powraca, by być obecny wśród uczniów. Chce, żeby ludzie Go przyjęli, żeby Go rozpoznali jako kogoś bliskiego, pragnie, żeby umieli z Nim rozmawiać i z Nim przeżywać swoje życie.
Chce, żeby na Niego czekali, przyjmując od Niego łaskę zbawienia w sposób, który On uznał za najwłaściwszy - poprzez widzialne znaki sakramentów.
Istnieje bowiem pokusa ułatwionego chrześcijaństwa, sprowadzającego się do czysto intelektualnego, czasem trochę emocjonalnie zabarwionego ustawienia się wobec Pana Boga. W takiej orientacji nie ma miejsca na osobisty stosunek do Chrystusa, brak bowiem uwrażliwienia na Jego obecność - na to, że chce zstępować nieustannie pomiędzy nas."
                                                          /ks. bp Jan Pietraszko/

Pełna radość

"Jeżeli prosimy o pełną radość - zawsze ją otrzymamy. Ale na pełną radość nie składa się tylko nasza pomyślność, wygrana na loterii, dobre mieszkanie, ale też ciężka praca, trud, zmęczenie - to, co daje spokój wewnętrzny po dokładnym spełnieniu obowiązku.
Na pełną radość składa się też i cierpienie, które uczy nas mądrości, samotność, która prowadzi nas do Boga.
Aby dojść do pełnej radości wielkanocnej, trzeba było przejść przez Ogród Oliwny i drogę krzyżową.
Proście, aby radość wasza była pełna - a otrzymacie."
                                               /ks. Jan Twardowski/

Winnica

"Jeżeli trwamy w Synu Twoim, Ojcze, i mamy Ducha przybrania za dzieci Twoje, żyjemy życiem Syna, przenika nas miłość Boża rozlana przez Ducha w naszych sercach i wtedy cała prosta zwyczajność życia, nasze modlitwy, prace i cierpienia razem z dobrymi radościami są w nas dziełem zbawiennym i zmierzają ku Twojej chwale, bo są owocami, które Ciebie wielbią.
Wtedy Ty, Ojcze, oczyszczasz nas, abyśmy więcej owoców przynosili dla Twojej większej chwały. To oczyszczenie przedstawił Syn Twój jako obcinanie winnicy, a zatem jako oczyszczanie bolesne, pozbywanie się nieistotnego dla Istotnego (Ionesco).
Jakżebyśmy mogli przynosić owoce, żyć zbawiennie i pożytecznie, gdybyśmy przez trudy i cierpienia nie byli oczyszczani i uprawiani? Ziemia nie poszarpana pługiem i broną jest ugorem.
Daj mi, Boże, mądrość nie tylko winnicy obcinanej, oczyszczanej, ale i ziemi uprawianej.
Daj mi zgodę na trud i ból orki - dla wydania plonów."
                                                               /ks. Mieczysław Bednarz/