Miłosierdzie Boga

"Jezus, Syn Człowieczy poniżony i zabity poza murami, jest kamieniem odrzuconym, który stał się kamieniem węgła. Jest Synem, który daje nam dziedzictwo. Krzyż odsłania siłę niszczycielską naszej przemocy i moc Jego miłości.

I to jest zadziwiające dzieło Boga: nasza nędza powoduje Jego miłosierdzie.

Zabijając Syna użyliśmy naszej wolności - najwyższego dobra, które upodabnia nas do Niego - by popełnić niewyobrażalnie największe zło: uśmiercenie Dawcy życia. A On z tego uczynił najwyższe dobro dla wszystkich: dar ze Siebie."

/o. Silvano Fausti/

Ojcze!

Boże Ty Boże mój

nie bądź Bogiem mych myśli

i wyobrażeń o Tobie

- bądź Sobą

przechadzaj się po moim sercu

w czasie powiewu wiatru

jak kiedyś po ogrodzie Eden

gdy jeszcze człowiek

nie zniekształcił przez grzech

Twojego obrazu

nie spełnij mych pragnień

co z prochu powstały

lecz wysłuchaj wołania

którym Ty we mnie Sam Siebie przyzywasz

i błagania wysłuchaj

którym Ty we mnie Sam Siebie błagasz

- z głębokości łagodnego powiewu

niech płynie ku tobie

słowo najczystsze:

Ojcze...

/S. Maria od Jezusa Miłosiernego OCD/

Wolność wewnętrzna

"Trzeba dać sobie wolność wewnętrzną i z naszej 'otchłani' wyprowadzić ludzi 'pobitych' przez nasze myśli, sądy, 'szpilkowe' uczucia.

Wymaga to wewnętrznego wysiłku, pokory, odwagi, siły ducha, ofiary, wyrzeczenia się siebie i własnych, utartych poglądów.

Jak wielką ulgę możemy tym przynieść sobie i jak wielką radość sprawić innym!"

/Stefan Kardynał Wyszyński, Prymas Tysiąclecia/

Przebaczenie

"Przebaczenie jest bezustannie trwającym triumfem miłości.

Można przebaczać drugiemu tylko wtedy, gdy się umie przebaczać sobie. A sobie przebacza się wówczas, gdy przyjmuje się przebaczenie od Boga.

Przebaczenie jest oddechem człowieka, który żyje, ponieważ wdycha i wydycha powietrze, otrzymuje przebaczenie i go udziela.Kto tylko wdycha, wybucha. Życie jest po prostu krążeniem przebaczenia otrzymanego i dawanego.

By żyć, trzeba przejść z logiki długu na dług darmowej miłości.

Przebaczenie jest sprawą serca. Jest niebraniem do serca, niezatrzymywaniem w sercu zła bliźniego, zapamiętywaniem jednak miłości, jaką Pan żywi do mnie i do niego."

/o. Silvano Fausti/

Braterskie upomnienie

'Jeśli twój brat zgrzeszy przeciw tobie, upomnij go w cztery oczy.'

"Dlaczego go upominasz? Ponieważ ty cierpisz, że zgrzeszył przeciwko tobie? Niech tak będzie!

'Jeśli twój brat zgrzeszy przeciwko tobie, upomnij go w cztery oczy.'

Jeśli tego zaniedbałeś, gorszy jesteś od niego. Popełnił niesprawiedliwość i przez to zranił ciężko sam siebie, a ty lekceważysz ranę swego brata? Ty widzisz, że ginie lub że zginął, a zaniedbujesz go? Jesteś gorszy przez twoje milczenie niż on przez swoje obelgi.

Jeśli więc kto zgrzeszy przeciw nam, miejmy wielką troskę; nie o nas jednak - jest bowiem rzeczą chwalebną zapominać zniewagi, zapomnij więc twoją zniewagę - ale o ranę brata twego."

/św. Augustyn/

Jeśli kto chce

'Jeśli kto chce pójść za Mną.' Siłą nie narzuca, nie przymusza, ale każdego czyni panem swej woli.

'Jeśli kto chce'. Do dobrego wzywam, a nie do złego i przykrego, nie do kary i zemsty, ażebym miał zmuszać; tu sama natura tej rzeczy może ku sobie pociągnąć. A gdy tak mówił, bardziej do siebie przyciągał.

Ten bowiem, kto przymusza, często od siebie odrzuca, kto zaś słuchaczowi daje wolność, bardziej go ku sobie pociąga, łagodność bowiem więcej może aniżeli przymus.

Dlatego też powiedział: 'Jeśli kto zechce'. Wielkie to bowiem dobra, które wam ofiaruję, takie, że do nich biegnie się dobrowolnie.

/św. Jan Chryzostom/

"Ty jesteś opoką"

"Piotr nic nie odpowiedział Chrystusowi, jakby przygnieciony wielkością zadania i niezwykłością sytuacji, której nie mógł jeszcze ogarnąć ani myślą, ani sercem.

Piotr jest tym pierwszym żywym kamieniem, kamieniem-znakiem, położonym bezpośrednio na Chrystusie - 'kamieniu niewidzialnym', a podtrzymującym całą budowę.

Prawdziwe są medytacje Piotrowe, którym dał wyraz w swoim liście, kiedy z głębokim naciskiem pisał: to On jest kamieniem węgielnym Bożego budowania, a my wszyscy jesteśmy jako żywe kamienie, które Ojciec Niebieski bierze do ręki i niezliczonymi dotknięciami formuje nas, nadaje nam taki kształt, jaki jest Mu potrzebny, i kładzie nas obok Piotra na Synu swoim Jezusie Chrystusie.

Wiąże nas tym spoiwem tak, jak się wiąże w każdym budowaniu kamień z kamieniem, a wszystkie razem z fundamentem, żeby stały mocno.

Buduje Bóg według swojego własnego planu, według swojego zamierzenia, i dobiera sobie właściwe kamienie na właściwe miejsca. Tak jak Piotra postawił na jedynym niepowtarzalnym miejscu, tak też i każdemu z nas właściwe miejsce przeznacza."

/bp Jan Pietraszko/