Effatha

„Effatha” to znaczy: Otwórz się, mówi Jezus do głuchoniemego. Zamknięte ucho otwiera się na słuchanie Jego głosu, język rozwiązuje się, aby wypowiadać słowo, które zbawia.

Bóg jest słowem, komunikacją i darem z siebie. Człowiek jest przede wszystkim uchem a następnie językiem. Słuchając Boga jest w stanie Mu odpowiedzieć. Wchodzi w dialog z Nim i staje się Jego partnerem, zjednoczonym z Nim i podobnym do Niego. Słuchanie i dawanie odpowiedzi Bogu jest naszym życiem, charakterystycznym dla ludzi stworzonych na Jego obraz i podobieństwo.

Niewierzący są głuchymi i niemymi. Głuchy nie ma możliwości prosić Boga. Ponosimy wielką odpowiedzialność wobec Boga za wszystkich ludzi, którzy są jeszcze głusi.

Jezus jest lekarzem, który przyszedł, aby dać nam zdolność słuchania i dialogu ze sobą.

Człowiek ogłuchły z powodu zgiełku i natłoku własnych zajęć pozostaje podobny do swych idoli, które mają uszy i nie słyszą, mają usta i nie mówią (PS 115,5).

Exodus i cisza, konieczne warunki, aby słuchać, stanowią pierwszy etap drogi wiary.

Słuchanie stanowi drugi etap drogi wiary – słuchanie wytrwałe i cierpliwe, które przekształca nas w Jego żywą ikonę.

Między słuchaniem i działaniem jest pośrodku Duch, który daje siłę do pełnienia tego, co się zrozumiało. Jest to trzeci etap drogi wiary, związany ze słuchaniem na modlitwie.

Głuchoniemy staje się tym, który słyszy i odpowiada, jest zdolny do relacji. Taką jest wiara, która nawiązuje osobistą i przyjacielską relację z Jezusem.

Jezus jest Chrystusem, Zbawicielem, naszą nadzieją, czyni nas nowymi ludźmi, zdolnymi ostatecznie do słuchania i dawania odpowiedzi.

                                                                               /o. Silwano Fausti /

Czcić Boga sercem

"Drogi kwiatuszku z mistycznego ogrodu,
Pozostawaj w noc i w dzień pod spojrzeniem boskim!
Pozwól odcisnąć w sobie, by nic go nie zmazało,
Twego Mistrza uwielbianego promienne Oblicze.
Bądź zawsze tym kryształem, w którym Bóstwo
Odbijając się może kontemplować swoje piękno!
Jeśli widzisz drogę, całkiem nową, która się otwiera,
Nie obawiaj się, moja mała, cień Boży ciebie osłania:
Jest On twoim Nieporuszonym, nigdy się nie zmienia,
Pozostań cała Jego w Jego boskim spokoju.
Pamiętaj zawsze, że On ciebie szuka i że kocha ciebie,
Że chce przemienić w drugiego Siebie:
Pozwól zabrać się na te świetliste góry,
Gdzie spełnia się wreszcie zjednoczenie z Bogiem!
Ponieważ On zamieszkuje w tobie, powinnaś Go rozdawać,
Niech wszędzie i zawsze promieniuje Nim twoja dusza."

                                    /św. Elżbieta od Trójcy Przenajświętszej/

Pani Jasnogórska

"Kierujemy swoje myśli i serca ku Tobie.
Ileż przeszło przez to miejsce burz i rozpłynęły się, a Ty zostałaś. Przedziwna jest moc Twoja, gdy zwyciężasz swoim spokojem i mocą swej słabości. Bo wybrana zostałaś na Matkę Boga-Człowieka jako Dziewczę z Nazaretu, a jednak Tobie było dane walczyć ze smokiem, z Twoim przeciwnikiem - jak ongiś w wizji świętego Jana, tak dziś w Kościele Twojego Syna.
Liturgia upoważnia nas do mówienia do Ciebie, że dana jesteś ku obronie naszego Narodu. Pragniemy podziękować Ci za to, że w przedziwny sposób urzeczywistniłaś ten program, iż Kościół Twojego Syna mógł powiedzieć o Tobie, że jesteś Dziewicą Czuwającą w przedziwnie taktowny, delikatny sposób. Jesteś, a jakby Ciebie nie było. Działasz, ale tak jakby to raczej Twój Syn działał. Pocieszasz jak prawdziwa Matka. Kroniki jasnogórskie zapełniają się znakami Twojej cudownej mocy. Jesteś Życiem, Słodkością i Nadzieją.
Daj, Matko Pięknej Miłości, moc, abyśmy nie dali się zwyciężyć złu, lecz zło dobrem zwyciężali.
Spojrzyj na nas, Najlepsza Matko, i uśmiechnij się, tak żeby wygasły w nas wszystkie smutki, lęki, obawy i abyśmy mocno wierzyli, że w znaku Twojego Syna - zwyciężymy."
                                                                              /Stefan Kardynał Wyszyński/

Chłopiec z chlebami

Andrzej zwrócił uwagę, że dziecko ma chleb, a Jezus przywołał małego. Wziął od niego te bochenki, ponieważ mu je zwróci, i to stokrotnie.
Tutaj  naprawdę jest całkowita improwizacja; sam Jezus wziął na siebie odpowiedzialność, a inni poszli za Nim, nie myśląc o organizacji.
Jezus bierze więc bochenki chleba od dziecka, które znajduje się tuż obok niego. Jezus prosi je, by ofiarowało swój chleb, jak gdyby tylko dziecko umiało ofiarowywać. Zresztą to prawda: dziecko ofiarowuje znacznie lepiej niż ktokolwiek inny. Wszystko otrzymuje darmo i darmo daje, to niezwykłe. Zaletą dziecka jest ofiarność. "Jeśli nie staniecie się jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego." Co to znaczy? Umiejmy ofiarować wszystko, co otrzymaliśmy, umiejmy powierzyć to Jezusowi, naprawdę oddać Mu wszystko, co nam dał. Inaczej nie jesteśmy dziećmi.
                                                               /o. Marie-Dominique Philippe/

Boskie Serce

Pokłon, miłość, chwała i cześć,
O Jezu, Twemu Boskiemu Sercu,
To Serce źródło niewyczerpane,
To Serce nie wysychający zdrój,

To Serce włócznią przebite,
To Serce napojone cierpieniem,
To Serce niestety tak znieważane,
To Serce moje bezpieczne schronienie.

Uwięzione w swoim więzieniu miłości
Cierpi z samotności,
Z zapomnienia, z niewdzięczności,
Codziennie jest porzucane (...)

Czegóż nie zrobił był dla nas,
Ten wielki Bóg, ta Wszechmoc?
Ten Bóg naszej zazdrosnej miłości,
Ten Bóg ciągle obrażany? (...)
Ty, który cały jesteś Miłością, Dobro najwyższe,
Ty sam posiadasz moje serce.
                                                    / św. Elżbieta od Trójcy Przenajświętszej/

Duch Święty

Benedykt XVI w ostatnim dniu pontyfikatu podzielił się z nami prostą myślą, która - jak powiedział - bardzo leżała mu na sercu. Jesteśmy wezwani, aby tak jak Maryja przyjąć Słowo Boże i począć je z Ducha Świętego. Chrystus pragnie narodzić się w dzisiejszym świecie przez nas!
"panno Najświętsza, wyproś mi łaskę,
abym otrzymał Jezusa
za sprawą tego samego Ducha,
z którego począł się Jezus w Tobie.
Wyproś mi łaskę, abym kochał Jezusa
w tym samym Duchu,
w którym Ty Go wielbisz jak swego Pana
i miłujesz jak swego Syna."
                                            /według Ildefonsa z Toledo (667)

Ty Jesteś

"Gdy wstaję o świcie i zwracam ku Tobie moją duszę,
moją modlitwę, w tej samej sekundzie
Tyś mnie uprzedził,
Tyś mnie pokochał pierwszy...
Zechciej, o Boże, sprawić,
żebyśmy się przeciwstawiali brakowi ducha,
który chce nas skłonić do wiary w Twoją nieobecność;
żebyśmy dla skupienia naszej duszy i dla jej życia,
dla jej oczyszczenia nie zapominali,
że Ty zawsze jesteś obecny i pierwszy...".
                                                                 /S. Kierkegaard/