Nauczyć się Ojca

Nauczyć się modlić, to znaczy 'nauczyć się Ojca'.
Jeżeli nauczymy się, w pełnym znaczeniu, w swoim pełnym wymiarze rzeczywistości słowa 'Ojciec', nauczymy się wszystkiego. (...)
Nauczyć się kim jest Ojciec, znaczy nauczyć się tego, czym jest absolutna ufność.
Nauczyć się Ojca znaczy zdobyć pewność, że On nie będzie mógł odmówić absolutnie niczego.
To wszystko jest powiedziane w dzisiejszej Ewangelii.
On ci nie odmawia nawet wtedy, kiedy wszystko, materialnie i psychologicznie, zdaje się wskazywać na odmowę.
On ci nigdy nie odmawia.
                                                        /św. Jan Paweł II/

Przyjmowanie Jezusa

Są dwa sposoby przyjmowania Go: sposób Marty i sposób Marii.
Starsza siostra jest prawdopodobnie symbolem tego Izraela, który cały zajęty jest wieloma pracami dla Boga, który trzykrotnie nazywany jest Panem, i gorliwie przestrzega 613 przykazań, by przygotować się na spotkanie z Nim. Nie zauważa on jednak, że Pan już przyszedł.
Młodsza siostra symbolizuje natomiast ten Izrael, który zna nawiedzenie swego Pana. Jak Maryja z Nazaretu mówi: "jestem" i przyjmuje Słowo. Dlatego wstrzymuje wszelkie inne posługi i raduje się z obecności Oblubieńca, który cieszy się z radości Oblubienicy.
Siada u Jego stóp i słucha Jego głosu.
Nadeszły gody: z uczennicy Prawa staje się uczennicą Pana.
                                                                                           /o. Silvano Fausti/

Modlitwa o miłość

O Duchu Swięty, przyjdź do mego serca,
O Boże żywy, mocą Twoją świętą
pociągnij me serce ku Sobie.
Racz mi udzielić roztropnej miłości
i daru świętej bojaźni.
Zachowaj mnie od wszelkiej złej myśli.
Niech miłość Twoja będzie mi żarem i światłem,
ażeby każdy ciężar stał mi się lekkim ciężarem.
Swięty mój Ojcze i słodki mój Panie,
wspomóż mnie w każdej Twej służbie.
Daj mi miłóść Twoją! Amen.
                                                             /św. Katarzyna ze Sieny/

Jagnięta między wilki

Jezus wysyła swoich uczniów. Ich misja musi dokonywać się w ubóstwie i bez zabezpieczeń, co naraża i czyni bezbronnym jak On, Baranek, Syn Człowieczy wydany w ręce ludzi.
Jagnię jest ciche i pokorne.
Ten obraz nawiązuje do baranka paschalnego i do cierpiącego Sługi, który niesie grzech świata.
Cechy jagnięcia nie zmieniają się, gdy jest ich wiele. Wiele jagniąt nigdy nie stanie się sforą wilków.
Różnica między jagnięciem a wilkiem jest taka sama jak między Jezusem a światem, miłością a egoizmem, ubóstwem-uniżeniem-pokorą a bogactwem-władzą-pychą.
Swiat będzie postępował z uczniami zawsze jak wilk z jagnięciem. Dopiero na końcu czasów będą się pasły razem.
                                                               /o. Silvano Fausti/

Podstęp "starego człowieka"

W każdym ludzkim sercu kryje się podstęp "starego człowieka", podlegającego zachciankom, swoim pomysłom, niezainteresowanego tym, czego pragnie Duch Swięty.
Nawet apostołowie, którzy byli z Jezusem od początku, nie byli gotowi znieść odrzucenia, upokorzenia, nieprzyjęcia: Panie, czy chcesz, a powiemy, żeby ogień... zniszczył ich.
W Jezusie nie ma zemsty, idzie dalej: nie oglądając się wstecz, by ostatecznie położyć swą głowę na krzyżu i tam odpocząć. Wypełni Wolę Ojca do końca, z pełną ufnością, że Ojciec nie pozwoli, by śmierć i cierpienie miały ostatnie słowo.
                                                                       /Siostry Karmelitanki Bose/

Niech się zaprze samego siebie

Jezus nie żąda wyrzeczenia się życia, ale przyjęcia go w takiej nowości i pełni, którą tylko On dać może. Człowiek w głębi swojego jestestwa zakorzenił tendencję do "myślenia o sobie samym", umieszczania własnej osoby w centrum spraw jako miary wszystkiego.
Kto naśladuje Chrystusa odrzuca jednak to koncentrowanie się na sobie samym i nie ocenia rzeczy w oparciu o własne korzyści. Przeżywa swoje życie w kategoriach daru i bezinteresowności, a nie zdobyczy i posiadania.
Zycie prawdziwe wyraża się bowiem w darze z siebie, co jest owocem łaski Chrystusa: życie wolne, we wspólnocie z Bogiem i braćmi.
Wybór jest więc pomiędzy być i mieć, pomiędzy życiem w pełni i istnieniem pustym, pomiędzy prawdą i kłamstwem.
                                                                   /św. Jan Paweł II/

Modlitwa do Trójcy Przenajświętszej

O, Boże mój, Błogosławiona Trójco! Wyciągnij z mojej nędznej istoty jak najwięcej pożytku dla swojej chwały i uczyń ze mnie, co chcesz w czasie i w wieczności. Zebym nigdy nie miała najmniejszej nawet dobrowolnej przeszkody dla tego przemieniającego działania (...)
Chciałabym sekunda po sekundzie, z zawsze aktualną intencją ofiarować Ci wszystko, czym jestem i co posiadam: i żeby moje nędzne życie - w ścisłym zjednoczeniu ze Słowem Wcielonym - było nieustanną ofiarą dla chwały Błogosławionej Trójcy (...)
Niechaj przynajmniej moje nędzne serce całkowicie do Ciebie należy, żebym niczego nie zachowywała dla siebie ani dla stworzeń, nawet jednego jego uderzenia. Abym ogromnie kochała moich braci, ale jedynie z Tobą, przez Ciebie i dla Ciebie (...)
Chciałabym kochać Cię sercem św. Józefa, Niepokalanym Sercem Maryi, godnym uwielbienia Sercem Jezusa. Chciałabym wreszcie pogrążyć się w nieskończonym Oceanie, w tej otchłani ognistej, która łączy z Ojcem i Synem w jedności Ducha Swiętego, i kochać Cię Twoją nieskończoną miłością.

                                                                   /św. Elżbieta od Trójcy Przenajświętszej/