niedziela, 16 lutego 2020

Nowa sprawiedliwość

"Niech wasza sprawiedliwość będzie większa niż faryzeuszów". Czyli taka jak moja, mówi Jezus. Siebie daje za miarę wypełnienia przykazań Boga.
A potem przytacza konkretne przykłady tej nowej sprawiedliwości. Już nie zewnętrzne uczynki, zakazy - jak u najemnika, ale postawa syna, dziecka Bożego, które z miłości do Ojca całe wchodzi, jest w  Jego zamiarze, myśli, planie.
Nowa sprawiedliwość odsyła do prawdy o osobie, której godność sięga aż do dziecięctwa Bożego, samego Boga.
Droga do jej osiągnięcia jest wymagająca. Nie trwaj w gniewie, nie idź na kompromis z pożądliwością, uznaj swoje radykalne ubóstwo, zależność stworzenia od Kogoś Innego.
Bolesna droga do sprawiedliwości, Ale warto ją podjąć. Tylko tą drogą idąc znajdę satysfakcję na miarę tego, kim naprawdę jestem.
                                                                            /Siostry Karmelitanki Bose/

niedziela, 9 lutego 2020

Lampa

Teraz rozumiem, że prawdziwa miłość polega na znoszeniu wszystkich wad bliźniego, na tym, by nie dziwić się jego słabościom, na budowaniu się jego innymi cnotami;
ale zrozumiałam szczególnie, że miłość nie może pozostawać zamknięta w głębi serca, gdyż
nie zapala się lampy i nie umieszcza pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciła wszystkim, którzy są w domu.
Wydaje mi się, że tą pochodnią, która winna oświecać i radować nie tylko tych, których najbardziej kocham, lecz wszystkich domowników, jest miłość.
                                                                             /św. Teresa od Dzieciątka Jezus/

niedziela, 2 lutego 2020

Ofiarowanie

Mamy do ofiarowania jedynie małe rzeczy: codzienną pracę, uśmiech mimo cierpienia i zmęczenia, uprzejmość, wyrozumiałość... Powinniśmy rozważyć dzisiaj jak
"Najświętsza Maryja Panna do swojej bezcennej ofiary dołącza ofiarę o małej wartości: owe gołębie, przewidziane Prawem na ofiarę, abyśmy nauczyli się łączyć swoje nędzne dokonania z zasługami Chrystusa.
Zjednocz więc swe modlitwy z Jej modlitwami, swoje łzy z Jej łzami, swoje posty i czuwania z Jej czuwaniami i ofiaruj je Panu, aby to, co samo w sobie jest mało wartościowe, uzyskało przez to większą wartość.
Kropla wody wzięta sama w sobie jest tylko wodą, lecz znalazłszy się w kielichu wina uzyskuje inną, szlachetniejszą substancję i staje się winem; podobnie nasze uczynki - same z siebie mające małą wartość - złączone z uczynkami Chrystusa uzyskują nieocenioną wartość dzięki łasce, którą w Nim otrzymujemy."
                                                                           /Ludwik z Granady/

niedziela, 26 stycznia 2020

Powołanie

Jezus ujrzał i rzekł...
Spojrzenie, dostrzeżenie człowieka i wypowiedziane słowo pełne mocy i pełne wdzięku, które nie mogło pozostać bez odpowiedzi.
Spojrzenie i słowo, to dwa niejako konstytutywne elementy powołania.
Grecki czasownik kaleo oznacza nie tylko powoływać, ale też wołać po imieniu, nadawać imię komuś.
Jak wielką moc ma Słowo Boga i jak wielka łaska jest z nim związana, skoro człowiek wołany po imieniu natychmiast zostawia wszystko, co mu najdroższe: bliskich (ojca), wykonywaną pracę, pasję życiową (łódź, sieci) i zaczyna towarzyszyć Jezusowi, dokądkolwiek idzie?
                                                                                   /Siostry Karmelitanki Bose/

niedziela, 19 stycznia 2020

Baranek i gołębica

Baranek i gołębica. Dwa symbole całkiem różne, a jednak mające wiele wspólnego: łagodność, delikatność, cichość, bezbronność...
Budzą również podobne, bardzo specyficzne uczucia: wzruszenie, czułość, coś przeciwnego poczuciu zagrożenia, pokój...
Baranek i gołębica to także dwa zwierzęta składane przez Izraelitów w ofierze jako wyraz prośby o przebaczenie grzechów, o pojednanie, o szczególne łaski, czy też jako znak wdzięczności, miłości, uwielbienia.
I dzisiejsza scena, w której występują one dla określenia Boga, to jedno z nielicznych na kartach Biblii objawień tajemnicy Trójcy Przenajświętszej, Ojca, Syna i Ducha Swiętego w ich wzajemnych odniesieniach.
Duch Swięty jak gołębica zstępuje od Ojca i spoczywa na Jezusie - Baranku.
Jan widzi to i rozpoznaje tajemnicę Bożego Synostwa.
Nikt z Nich nie mówi o Sobie, Każdy wskazuje, objawia, potwierdza Innego. Trójca Swięta - Ojciec, Syn i Duch Swięty - źródło i wzór każdej wspólnoty, rodziny, jedności, relacji.
                                                                           /Siostry Karmelitanki Bose/

niedziela, 12 stycznia 2020

Chrzest

Przez chrzest stajemy się fideles - wiernymi;
tego słowa, podobnie jak drugiego, sancti - święci - używali wobec siebie pierwsi naśladowcy Jezusa
 i stosuje się je do dziś: mówi się o "wiernych" Kościoła.
Będziemy wierni tylko wówczas, jeśli nasze życie będzie zbudowane na mocnym i pewnym fundamencie modlitwy.
Ewangelista Łukasz napisał, że Jezus po przyjęciu chrztu modlił się.
Prócz dziękczynienia i radości z powodu tylu dóbr otrzymanych w sakramencie chrztu,
odnówmy dzisiaj naszą wierność Chrystusowi i Kościołowi, która niejednokrotnie wyrażać się będzie w wierności codziennej modlitwie.
                                                                                     /Francisco F. Carvajal/

sobota, 4 stycznia 2020

Dzieci Boże

Jezus, jako pierworodny spośród nas, nie narodził się "z krwi , ani z ciała, ani z woli męża", tylko z Boga.
My również stajemy się dziećmi Bożymi, kiedy wierzymy w Jego Imię.
Nasze zrodzenie do Bożego dziecięctwa dokonuje się poprzez wiarę. Ona staje się źródłem naszej mocy do bycia synem w Synu.
Wiara sprawia, że pośród nocy rozpoznajemy "Swiatło z Betlejem" i podążamy za Nim,
bo w Nim "jest Zycie".
Zadna ciemność nie zasłoni tego światła, które zrodziło się w nas przez wiarę.
                                                                         /Siostry Karmelitanki Bose/