Gdy dostajesz krzyż na ramiona, masz wrażenie, jakby świat wokół się walił.
Wszystko widzisz w czarnych kolorach pesymizmu. Wykorzystaj tę chwilę zniechęcenia, czas, kiedy jak nigdy dotąd czujesz potrzebę, by zwrócić się do kogoś o pomoc, i skieruj się tylko ku Bogu.
O mój Jezu, udziel nam choć trochę świętej pokory, miłości miłosiernej, łagodności, miłości do poświęcenia, tak byśmy mogli iść za Tobą z krzyżem na ramionach, kochając Cię prawdziwie.
/sł. Boży ks. Dolindo Ruotolo/
Łagodność trzeba ćwiczyć w chwilach, kiedy najbardziej drgają nam nerwy, kiedy najbardziej daje się we znaki nasza nieszczęsna ludzka natura, kiedy krew aż buzuje w żyłach.
Łagodność jest zawsze owocem pokory.
Jeśli będziemy uważać się za tego, kim jesteśmy, a więc za marne istoty, wtedy wszelkie obelgi przyjmiemy jako zasłużone. Nawet kiedy będą one niesprawiedliwe! .
Ktoś wyzywa nas na przykład od kłamców - jeśli w danej chwili nie powiedziałeś kłamstwa, ileż innych padło z twoich ust?
Dobry Jezus milczał w czasie Męki. Przez swoją nnieskończoną miłość. Milczał, gdyż biorąc na siebie nasze grzechy, czuł, że zasługują na policzkowanie, plucie, bicie, ciernie i na Krzyż! Oto przykład dla nas!
/sł. Boży ks. DolindoRuotolo/
Nie mogę czynić wielkich cudów, ale z Bożą pomocą mogę wypełnić Jego polecenie, by darmo przekazać to, co darmo otrzymałem (por. Mt 10, 8): Jego miłość.
I choć czasami medal się w międzyczasie odwraca i mam wrażenie, że wszystko robię na próżno, nie mogę się zniechęcać.
Druga strona medalu jest ostatecznie silniejsza: ponieważ jestem bezpieczny w Bożej łasce i miłości, moje wysiłki nie mogą pójść na marne.
Serce Boga jest większe od naszego serca.
Jego wielkość, wrażliwość, miłość odbiegają od miar, jakie stosuje człowiek względem bliźniego.
Ludzka wyrozumiałość ma się nijak do wyrozumiałości, jaką posiada Bóg dla nas. On wszystko przewyższa, co ludzkie.
Prorok Izajasz przypomni słowa Boga: „Myśli moje nie są myślami waszymi” (Iz 55,8) – a więc to, co myśli o nas Bóg jest dalece inne od tego, co sami o sobie myślimy.
Choćbyśmy doznali niewiadomo jakich zranień, a nasze poczucie wartości leżało w gruzach, nie zmienia to naszej królewskiej tożsamości!
